Ben Hayatta En Çok Babamı Sevdim

Ben hayatta en çok babamı sevdim

Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk

Çarpı bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek

Nasıl koşarsa ardından bir devin

O çapkın babamı ben öyle sevdim

Bilmezdi ki oturduğumuz semti

Geldi mi de gidici – hep , hep acele işi

Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi

Atlastan bakardım nereye gitti

Öyle öyle ezber ettim gurbeti

Sevinçten uçardım hasta oldum mu,

Kırkı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul’a

Bi helallaşmak ister elbet , diğ’mi oğluyla!

Tifoyken başardım bu aşk oy’nunu,

Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu,

En son teftişine çıkana değin

Koştururken ardından o uçmaktaki devin,

Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için

Açıldı nefesim, fikrim, canevim

Hayatta ben en çok babamı sevdim.

7 Yorum

  • eline saglik can abi…. senin siirlerinle buyudum gercekten artik o kadar olduki okumaktan ote ezbey yapiyorum…

  • ne kadar guzelkı en sevdiğin insanın yanında, hep ıstediğin yerde ,babacığının koynunda yatıyorsun can baba…huzur içinde uyu..

  • Bu kadar mı güzel ve içten yazar bir insan…İyi ki varsın Can Yücel,iyi ki varsın CAN BABA!!!

  • çok teşekürler….beni benden aldı

  • gerçekten çok güzel bir şiir bayıldım diyebilirim…

  • helal sana can baba

  • can babam,,senle büyüdüm ben,çocuklugum senle gecti,kısacası herseyim,,huzur içinde uyu

Yorumunuzu Katın.