Can Yücel

Onat’a merhamet deÄŸil, çok
acındım
Sanki içimden, bileğim değil,
Bir dal kırıldı.
Nerdeyse dünyaya değil,
Ä°nsanlara deÄŸil,
Kendime sevgim azaldı.
Azmak için değil, öldürmek için
deÄŸil,
Kimseyi deÄŸil,
Zâten kimsesiz kaldım.
Parasız kaldım
At yarışında kaybetmişçesine.
Ä°shak.

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
AÅŸk peÅŸinden neden yalınayak koÅŸtuÄŸunu anladım.. Devamını Oku…